Feesten

    Halloween  Sint-Maarten  Sinterklaas  Kerstmis  Nieuwjaar

DrieKoningen  Valentijn  Carnaval   Pasen   

Pasen

Het paasfeest is een feest van smikkelen en smakken. Allerlei lekkernijen passeren die dag de revue. Maar wat is de achtergrond van dit immense kinderfeest?

Wel, tijdens de Vasten moesten de mensen 40 dagen alle lekkernijen vaarwel zeggen. Maar als beloning voor het 40 dagen afzien, kregen ze een ferme beloning op Paaszondag. Eigenlijk was de echte reden deze: de kippen leggen eieren en de mensen pikken die en eten ze op. Maar willen we nieuwe jongere kippen krijgen, dan moeten we de kloek (klok) de kans geven om 21 dagen op haar broedsel te zitten. Welnu: een dappere kloek start met eieren leggen zo omstreeks carnavalsdinsdag. Ze legt een krans van ongeveer 12 à 15 eieren. Daar is ze dus al 12 à 15 dagen mee bezig. Wanneer ze genoeg eieren heeft gelegd, begint ze met het broeden. Dit duurt precies 21 dagen en samen maakt dit ongeveer 36 dagen. Zo zie je de volledige vastenperiode is nodig om een kip toe te laten aan kuikens te komen. Omstreeks Paaszondag loopt de kloek dan rond met haar 'paas'kuikens. Vandaar ook de chocolade eitjes die we dan verorberen. Zij verwijzen naar de periode dat we die lekkere eitjes niet mochten eten. De vliegende klok verwijst naar de broedende kloek, die precies een klokfiguur heeft terwijl ze aan 't broeden slaat.

En de Paashaas dan???? Dat zoeken we even op!!

"Met Pasen mogen de kinderen eieren gaan rapen", zo lezen we in het boek 'Eigen Aard: grepen uit de Vlaamse folklore'. "De eieren worden gebracht door de klokken van Rome. De klokken vertrekken op Witte Donderdag en keren terug op zaterdag onder het Gloria der Mis. Dan gaan de kinderen op zoek naar de gekleurde eieren die verdoken liggen tussen de groenblijvende heesters of in het opschietende snijkoren."
"Hier en daar heet het dat één van de oudste mannen van de parochie met de klokken meemag naar Rome, om daar van de paus de vracht paaseieren in ontvangst te nemen en ze uit te strooien over het dorp, vooraleer de klokken weer voor een jaar hun torenwoonst betrekken."
"De eieren die de klokken van Rome meebrengen, dragen soms de naam van de kinderen voor wie ze bestemd zijn. Als een kind zelf een ei vindt met zijn naam, dan gelooft men dat zulks geluk bijbrengt."

Vruchtbaar

Waarom klokken en geen paashaas? Volgens professor Top, volkskundige aan de K.U.Leuven, is de paashaas een protestants symbool. "De paashaas komt uit Duitsland en is ontstaan in de tijd van de Reformatie", zegt hij. "Omdat de katholieken hun klokken hadden, wilden de protestanten een ander symbool voor de paastijd."
De paashaas is een geciviliseerde versie van de gewone haas: niet het symbool van wellust zoals in de klassieke oudheid, maar wel van gulheid. Uit Duitse legendes van de 17de eeuw is het de paashaas die de eieren verstopt. Mogelijk werd dat verband gelegd omdat vogels vaak eieren achterlieten in verlaten hazenlegers.
Anderzijds was de haas het symbool van Asjtarte, de Kanaänitische godin van de vruchtbaarheid. Een haas is een vruchtbaarder en waakzamer dier dan het konijn. Dat verklaart waarom niet het paaskonijn maar wél de paashaas eitjes brengt.

Vlaamse boeren

Toch zijn de klokken, volgens professor Top, zeker tot aan de Tweede Wereldoorlog, hét paassymbool van de katholieken gebleven. "Ze zijn het eeuwenoude teken van de opstanding", legt hij uit. "Ze verlaten het land op Witte Donderdag en gaan naar Rome, het Mekka van de katholieken. Ze brengen eieren mee als teken van nieuw leven en van de natuur."
Eieren worden al sinds de vierde eeuw van onze jaartelling in de kerk gewijd omwille van hun genezende kracht. Terwijl al het andere voedsel in de lente schaars was, waren er eieren in overvloed. Vooral na 40 dagen water en brood in de vastentijd, was het eten van eieren een echt feest. Vlaamse boeren begroeven vaak eieren in hun velden opdat ze kracht op de bodem zouden overbrengen. Mogelijk is het daarom dat kinderen nu nog altijd op eierzoektocht gaan in de tuin.
Maar de klokken worden bedreigd in hun bestaan. "Door de groeiende invloed van het oosten, wordt de paashaas ook bij ons steeds populairder", besluit professor Top.

Carnaval

Carnaval, misschien wel hét kinderfeest bij uitstek, een dijk van een feest zoals onze noorderburen stellen. Carnaval begint op Aswoensdag, het traditionele begin van onze kristelijke Vasten, een vastenperiode van 40 dagen om te eindigen bij het Paasfeest (zie daar). Wat is dat Carnaval nu precies? Carne vale, betekent een vaarwel aan het vlees. Carne = vlees, vale = vaarwel. Tijdens het najaar slachtten de mensen vroeger hun varkentje om dit vervolgens in te zouten, pekelen of te roken als proviand (voorraad) voor die aankomende winter. De winter kon vervolgens met redelijke zekerheid tot overleven aangevat worden. Na verloop van tijd raakte dit varken stilletjesaan helemaal op. Het enige wat restte waren de erg vette darmen, en andere delen die ze niet al te lekker vonden. Maar ook deze dienden opgegeten te worden, er was immers niks anders om te eten. Vandaar dat ze even voor de Vasten nog éénmaal goed feestten om alle vette resten op te smullen. Vandaar de naam Vette Dinsdag (Mardi Gras) en ook Zotte Maandag. Deze feestige dagen kregen stilaan de naam CARNAVAL, en dit  over zowat de hele wereld. 

Voor kinderen is dit nu een feest van lekker uit de bol gaan, zingen, dansen en voor onze Veldschoolkinderen: de pannenkoekenbak. Jaar op jaar bakken de mama's en papa's stapels pannenkoeken om onze veelvraten te spijzigen. Met warme of koude chocoladedrank, een waar festijn. 

Valentijn

De oorsprong van deze dag der liefde is volgens velen te vinden bij priester Valentinus. Hij leefde in de derde eeuw (201-300) na Christus in Rome. Hij verzorgde bejaarden, zieken en behoeftigen, gaf mensen wijze raad en zegende Christelijke huwelijken in. Dat laatste was echter een strafbaar feit in deze tijd!

Toen hij de blinde pleegdochter van Asterius, stadhouder van Rome, genas, bekeerde de stadhouder zich tot het Christendom en liet alle gevangen Christenen vrij. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen voor keizer Claudius II. Op 14 februari 270 werd Valentinus gemarteld en onthoofd. Later werd hij door de kerk heilig verklaard en 14 februari werd een feestdag, die vooral in het Victoriaanse Engeland bijzonder populair was. Openlijke liefdesuitingen waren in deze preutse tijd 'not done'. Op 14 februari konden huwbare jongens en meisjes hun geliefden echter ongestraft verrassen met (anonieme) cadeautjes, brieven en gedichten. Engelse immigranten importeerden deze traditie in Amerika, waar het al snel uitgroeide tot een populaire (en commercieel uitgebuite) feestdag. Ook in Vlaanderen en op 't Veld wint Valentijnsdag de laatste jaren terrein.

Hoewel het verhaal van priester Valentijn een logische verklaring lijkt te zijn, vinden we verspreid over internet en in boeken nog veel andere verklaringen: 

• We hebben Valentijnsdag te danken aan de Romeinse priester Sint-Velten. De dag voor hij werd onthoofd (in de tweede helft van de derde eeuw) schreef hij een liefdesbrief aan de dochter van de cipier, welke hij ondertekende met 'Valentijn'.
• Valentijnsdag is afgeleid van het feest van godin Juno, koningin van de goden en godinnen en beschermheilige van vrouwen en het huwelijk. Ter ere van haar werden op 14 februari Romeinse jongens en meisjes via een soort loting samengebracht.
• Al in de veertiende eeuw stond 14 februari bekend als de dag waarop de vogels begonnen te paren. Analoog hieraan zou ook bij mensen de 'paringsdrang' op deze dag beginnen.
• Valentijnsdag is een afgeleide van het vruchtbaarheidsfeest dat op 14 februari werd gevierd in de grotten waar Romulus en Remus, de stichters van Rome, waren opgevoed door wolven. 

Ook variaties op of combinaties van bovenstaande verhalen zijn we tegen gekomen. Hoe het ook zij, Valentijnsdag is een dag waarop iedereen, al dan niet anoniem, zijn geliefde in het zonnetje zet. 

Opmerkelijk: In Duitsland is 14 februari een onheilsdag. Het is de geboortedag van Judas, de verrader van Christus. Valentijnsdag is hiergaat onopgemerkt voorbij aan de meesten van onze oosterburen

Volgens een ander verhaal kwam een vader bij Valentijn, toen hij al gevangen zat, met het verzoek zijn blinde dochter te genezen. Valentijn zorgde voor een geneesmiddel, maar dat werkte niet. Op de dag van zijn onthoofding probeerde de vader van het meisje nog wanhopig het vonnis tegen te gaan, maar dit tevergeefs. Na Valentijn's terechtstelling ontving het meisje een klein briefje van Valentijn, waaruit een gele bloem viel (als mensen hem om raad vroegen gaf hij hen een bloem, vandaar de bloemengroet op Valentijnsdag). Op het briefje stond 'Van Valentinus' en direct kon ze weer zien. Volgens de legende bekeerde de vader zich daarna tot het Christendom.

Liefdessymbolen:

• Het hart: Vroeger dacht men dat alle emoties zich in het hart bevonden. Later viel deze eer alleen de liefde nog ten beurt. Het hart is nu nog steeds het symbool van liefde, en dus van Valentijnsdag.
• De rode roos: De roos was de lievelingsbloem van Venus, de Romeinse godin van de liefde. Rood is de kleur voor sterke gevoelens.
• Kant: Eeuwen geleden gebruikten vrouwen kanten zakdoekjes. Liet een vrouw haar zakdoekje vallen, dan haastte de dichtstbijzijnde man zich om dit op te rapen en terug te geven. Deze wetenschap werd door dames slim gebruikt wanneer zij in contact wilden komen met een bepaalde man. 
• Ringen: Valentijnsdag is de dag om je geliefde ten huwelijk te vragen en een verlovingsring om zijn/haar vinger te schuiven. 
• Liefdesknoop: Een liefdesknoop is een stuk touw met een reeks bochten en knopen zonder begin of einde. Het is het symbool van eindeloze liefde. 
• Lovebirds en duiven: Lovebirds zijn kleurrijke papegaaien die in Afrika voorkomen. Ze hebben hun naam te danken aan het feit dat ze vaak met zijn tweeën knus tegen elkaar aan zitten. Duiven waren de lievelingsvogels van Venus. Zij kiezen hun partner voor het leven. Zowel mannetjes als vrouwtjes zorgen voor de jongen. Deze toewijding en liefde maakt ze symbool voor Valentijnsdag.
• Cupido: Cupido is de zoon van Venus. Met zijn magische pijlen kon hij ervoor zorgen dat mensen verliefd op elkaar werden.

Driekoningen

Driekoningen, Epifanie. Een feest voor de zangers onder ons. Maar wie waren die 3 Koningen? Balthazar, Melchior en Caspar. Ze kwamen van alle kanten, maar vooral uit het Oosten. Ze volgden de 'ster'. Het waren drie Wijzen, sommigen noemden ze sterrenwichelaars, sterrenkundigen. Men zegt dat deze Wijzen de komeet van Haley volgden tot op het punt waar deze het dichtst bij de aarde zou passeren, en die plaats lag bij Bethlehem, waar Jezus geboren werd. Ze hadden wierook, mirre en goud bij zich, kostbaarheden die enkel aan koninklijke hoven te krijgen waren. De sterrenwichelaars waren dan ook vooraanstaanden, want zij konden de toenmalige koningen de toekomst helpen te voorspellen en zo rampen helpen voorkomen. Kinderen lopen nu ook langst de straten om hun liedje te zingen, een ster op een stok meedragend. Leuk om doen!!!!

Extra weetjes:

Volgens de bijbel kwamen de drie wijzen pas op 6 januari met hun geschenken aan bij de stal van Bethlehem. Balthazar gaf Jezus mirre, een parfum waarmee doden werden ingewreven, om aan te geven dat Jezus op Goede Vrijdag zou sterven. Van Melchior kreeg Hij goud, ten teken dat Hij de Koning der Koningen zou zijn. Kaspar bracht wierook mee, ten teken dat Jezus zou worden geëerd.

De Drie koningen waren Caspar, Melchior en Balthasar, respectievelijk 20,60 en 40 jaar oud. Uit de sterren hadden de drie koningen vernomen dat er een nieuwe koning was geboren. Ze volgden de nieuwe ster om hem een bezoek te brengen. Op een gegeven moment verliezen ze de ster uit het oog, en gaan naar Herodes om hem om raad te vragen. Herodes zegt dat hij nog niet van de geboorte op de hoogte is, en stuurt hen op pad met de opdracht om terug te komen nadat ze de nieuwe koning hebben gevonden zodat ook hij de nieuwe koning kan vereren. Zij vonden de ster die zij volgden terug en volgden deze tot aan de stal waar Jezus in zijn kribbe lag. Ze eerden hem met mirre, wierook en goud. In een droom werd hen verteld dat ze niet naar Herodes mochten terugkeren, en dat deden ze ook niet. Omdat Herodes daardoor niet wist waar de nieuwe koning geboren was gaf hij zijn soldaten opdracht om alle kinderen onder de leeftijd van één jaar te doden. Jezus ontsnapte aan de dood, want het gezin was inmiddels naar Egypte was gevlucht.

Zoals de naam aangeeft worden de drie wijzen in de regel afgebeeld als koningen. Melchior is een blanke (Europese) grijsaard, Balthazar is een zwarte man uit Saba (Ethiopië) en Caspar is een jongeman van Aziatische afkomst en de enige zonder baard. Melchior vertegenwoordigt Europa, Balthazar Afrika en Caspar Azië.

Kinderen liepen de avond voor Driekoningen zingend en verkleed met een kroon langs de deuren, één van hen had een zwartgemaakt gezicht. Men had daarbij lampionnen en kreeg als beloning voor het zingen eten, snoep en geld. De lampionnen zijn overblijfsel van een oude heidense gewoonte, waarin men fakkels droeg om geesten te verjagen. Het snoepgoed dat werd uitgedeeld stamt van heidense offermalen.

Bekend is het Koningsbrood dat men bakte. Ieder kind wil graag een koning zijn. Het lot bepaalt het koningsschap : een taart, brood, cake of koek kan dit uitgekozen worden in zich dragen. Je kunt drie bonen in het baksel verstoppen : twee witte en één bruine (mensen worden hierdoor herinnerd dat twee van de koningen wit waren en één was bruin). Het kind dat die bruine boon krijgt, mag die dag koning zijn en is de baas over iedereen.

Ook gekend is de “koningsbrief”.  Men kon in een ton papiertjes grabbelen en degene die de koningsbrief trok werd door iedereen getrakteerd en was de baas. 

In kerken werd rond Driekoningen een toneelstuk opgevoerd met Maria, Jozef, het kindje Jezus, de ezel, de os, Herodes en de Drie Wijzen.

Nieuwjaar

Het was in het jaar 44 v.C dat Julius Caesar de Juliaanse kalender invoerde. Vanaf dan begon het nieuwe jaar op één januari en niet meer op 1 maart zoals daarvoor het geval was. De Romeinen brachten offers aan de god Janus (waarnaar januari is genoemd) om hem gunstig te stemmen voor het aankomende jaar.

Geesten moesten gunstig gestemd worden, want zij deden de gewassen groeien en maakten mens en vee vruchtbaar. Men bracht offers, die men na het ritueel zelf opat en dronk. We vinden hier onze eigentijdse kerst-, oudejaars- en nieuwjaarsgerechten terug en de traditie om uitgebreide maaltijden voor te schotelen met veel alcoholische dranken.

Het tegenwoordige gebruik om rond de jaarwisseling vuurwerk en klokkengelui te gebruiken, komt voort van het vele lawaai dat gemaakt werd om de geesten van de overledenen en de demonen te verjagen.

De mensen wensen elkaar veel geluk en vooral een goede gezondheid. We wensen aan iedereen het beste, zodat we die wensen ook terug ontvangen. Vroeger gebeurde dat vooral met geld en in de 19e eeuw liep dat uit de hand, toen men wildvreemde voorbijgangers geld probeerde af te bedelen met berijmde nieuwjaarsprenten. Ook schoorsteenvegers, vuilnisophalers, straatvegers, nachtwakers en lantaarnaanstekers “verkochten” hun beste wensen. Zo ontstond het gebruik van het sturen van kerst- en nieuwjaarskaarten, het geven en bezoeken van nieuwjaarsrecepties en iedereen die men ontmoet het beste te wensen voor het nieuwe jaar.
 

Kerstmis

Kerstmis en kinderen, dat klikt. Een geboorte is immers altijd een gigantisch gebeuren. Nieuwe teentjes zijn steeds reden voor fuiven en feesten. In het jaar 1 werd onze Jezus geboren. Moeder Maria en vader Jozef hadden een stal als onderkomen gevonden en daar had de blijde geboorte plaats. Herders uit de omgeving kwamen op de eerste kinderkreetjes af en hielpen deze ferme zoon te verzorgen. Is er iets mooiers dan dit? Maar eigenlijk is het Kerstfeest een ouder feest. Kerstmis is de tijd dat de dagen terug binnen lengen, de langste nacht is net voorbij. Op 21 december begint immers de winter en dit is reden om uit te kijken naar 'licht'. Vandaar ook dat de mensen vroeger een feest op touw zetten voor het licht. Nu zetten we een kerstboom in ons huis en versieren die met 'lichtjes'. De dennenboom is eigenlijk een spar, maar waarom zetten we die in huis? Een boom hoort toch buiten te staan? Een boom in huis? Wel, net als de maretak, blijft ook de spar en de den eeuwig groen. De spar verliest ook de naalden niet en dit viel ook bij de vroegere mensen al op. Tijdens de kale winter waren deze bomen de enige kleurbrengers. Vandaar dat ze ook als iets speciaals aanzien werden. Ook de maretak die in hoge eiken als parasiet meeleeft op de sappen van de eik, werd reeds door de druïden met een gouden sikkel afgesneden en had iets 'heiligs'. De geboorte van Christus was meteen ook de geboorte van 'nieuw licht', kortom een 'lichtfeest'. 

Weetjes:

In Noord-Europa bestond er een bijzondere versie van de brandende boom: het joelblok, dat oorspronkelijk uit een hele boom bestond en later een groot blok hout werd, dat tijdens het joelfeest ritueel werd verbrand. (Wellicht zijn de kerstboomverbrandingen daar nog een afspiegeling van.)

De kerstboom wordt versierd met lichtjes, vroeger zelfs met echte brandende kaarsjes. Bomen en vuur hebben een band met elkaar die wij ons vrijwel nooit bewust zijn, maar de voor ons mensen van heel grote betekenis zijn. Het eerste vuur dat de mens zo'n 100.000 jaar in haar macht kreeg, was vrijwel zeker een brandende tak die van een boom viel waar de bliksem in sloeg.

Een boom is diep geworteld in de grond en zijn takken reiken naar de lucht. Daarmee is de boom verbinding tussen hemel en aarde. In de boom raken hemel en aarde elkaar.

Sinterklaas-musical

Komt dat zien, komt dat zien….

OK,…. vandaag de dag moet er al iets wereldschokkends gebeuren om iemand nog uit z’n luie stoel te halen. Maar op het Veld gebeurt nu toch wel zoiets wereldschokkends. De leerlingen van de fameuze Veldschool brengen immers met z’n allen – van de kleinste ukkepuk tot de grootste slungel - een musical ter ere van hun patroonheilige, de heilige Sanctolomeüs Batholomeüs Nicolaüs, bij ons beter gekend onder zijn koosnaam: de Nicolaas of beter ons Goedheiligman. Je ziet ze dees dagen in drommen door de straten laveren, maar er is er slechts één die de echte is, en die komt toch wel naar het Veld zekers!!!!!!

Vandaar dat wij het genoegen hebben en de morele plicht om u allen te inviteren op de Blijde Intrede van den Heiligen Sint. Wij weten ondertussen – uit goedingelichte bronnen – dat de Sint zich zal laten vergezellen door enkele Zwarte Pieten. Ook deze Pieten zijn niet zomaar de eerste de beste, ze werden zorgvuldig geselecteerd uit een hoopje ongeregeld en er werd besloten een Veldse Piet aan te duiden om de Sint te begeleiden op de tournée rond de Veldschool.

En nu… zijn wij zo vrij om u de kans te bieden ook aanwezig te zijn op dat totaalspektakel. De plaatsen zijn beperkt. Naast de eretribune met 200 zitplaatsen, een staantribune met een 350-tal plaatsen is er enkel nog wat ruimte in de zijcoulissen. Haast je dus en rep je, ’t is dat het er zal spannen. Hoe dan ook je bent welgekomen op de Sinterklaasmusical die start om 13.30 uur in de Veldschool en dit op vrijdag eerst komend.

Onze verfrissend nieuwe Vriendenkring zorgde er tevens voor dat de Sint weerom met gulle hand cadeautjes en presentjes kan uitdelen. Ook ons gemeentebestuur stond weeral pal achter onze Veldschool en helpt de Sint met de aankoop van snoepgoed en ander lekkers. Inderdaad, het zou spijtig zijn indien je deze unieke kans niet zou benutten. Daarom durven we deze rubriek afsluiten met een hartelijke ‘tot dan!’

Op zaterdag 12 november start om 17.30 uur onze jaarlijkse Sint-Maartens-bietentocht. Een gebeurtenis die het Veld op stelten zet, zo midden in de herfsttijd. Het is dan ook niet verwonderlijk dat onze kinderen vol verwachting uitzien naar deze lichtgevende ommegang. Het is namelijk een eeuwenoude traditie, en die willen wij maar al te graag in stand houden. Even een kleine duik in onze geschiedenisboeken, op zoek naar de herkomst van zo’n lumineus feest.

En daar lazen we ondermeer dat onze Maarten geboren werd in het gezegende jaar 316 in het huidige Hongarije en opgevoed werd in de Noord-Italiaanse stad Pavia. Z’n vader was een Romeinse honderman, een centurion. Ook onze Maarten maakt carrière in het leger en wordt eveneens centurion. Jarenlang trekt hij vechtend en moordend door de Romeinse gewesten, maar hij komt tot inkeer, wendt zich van het leger af en bekeert zich tot het christendom. In 371 wordt Maarten zelfs bisschop in de Franse stad Tours, vandaar zijn heiligennaam: Sint-Martinus van Tours. De legende omtrent onze koene soldaat en vrome christene wil dat hij opkwam voor de mist-bedeelden.

Het verhaal ging namelijk dat hij, toen hij als jonge centurion de stad Amiens wilde binnen gaan, vlak bij de poort een bedelaar langs de weg zag liggen, gehuld in lompen. In die tijd was het verboden om zonder mantel de stad in te gaan. Omdat de bedelaar geen mantel had, maar wel de stad in wilde, sneed Martinus met zijn zwaard zijn jas doormidden en gaf de helft aan de bedelaar. ´s Nachts verscheen Christus hem in een droom en maakte hem duidelijk dat hij zeer goed had gehandeld. Door de arme te kleden had hij Christus zelf gekleed. Op grond van deze daad en zijn voorbeeldig leven is hij in de 5de eeuw heilig verklaard en is hij inderdaad als Sint-Martinus (= Sint-Maarten) de geschiedenis ingegaan.

Op verschillende manieren heeft men in de loop der tijden de herdenking aan Sint-Maarten gevierd. Bekend zijn de vuren, die op de 11de november werden ontstoken en de zogenaamde Sint-Maartens-schuddekorf. Boven een vuur hing een mand gevuld met herfstvruchten, die telkens werden geschud. De kinderen grabbelden naar de geroosterde vruchten. Het feit dat Sint-Maarten samenviel met het eindigen van de oogst, maakte 11 november tot een nieuwjaarsdag voor de boeren. Dan betaalden zij hun pacht en vierden feest. Ook werd de 11de november in deze

slachtmaand de slachtdag bij uitstek. Wellicht dat het vieren van de oogst en het slachten de aanleiding zijn geweest dat armen langs de boerderijen gingen om iets extra´s te vragen.

Feesten en zingen: daar zijn wij ook goed in. Daarom gaan wij er ook dit jaar een lap op geven. Verkleed en met een degelijke lampion zullen we de Sint-Maartensavond inzetten met onze ommegang. Later op de avond zullen er pensen te verdienen zijn op onze Kaartavond. Iedereen is welkom vanaf 19 uur om zijn portie worst bijeen te kaarten. Een kaartkaart kost slechts €1,25, een prijs van een echte pensenkaarting waardig. Net als andere jaren zal er weer gluhwein voorhanden zijn, broodjes, gezelligheid, volkse warmte,…kortom een avond om ZEKER niet te missen.

Om veiligheidsredenen: de kleuters dragen geen lampionnen met kaarsen of alles wat ook maar brandt. Indien er lampionnen meegedragen worden,… zorg dat deze niet té zwaar zijn. De kleuters voorop, de andere kinderen volgen op een afstand. Zingen mag, zingen moet!!! Bij aankomst zorgt de Vriendenkring voor warme chocolademelk en Sint-Maartenskoeken. Een waar festijn!

Na de bietentocht zullen we de kinderen ‘bezig’ houden met een schminkstand, een avondvullend filmevenement. De Veldschool wordt verbouwd, jawel, de omgeving ligt er onveilig bij… daarom, er wordt enkel op de verlichte speelplaats gespeeld. Booswichten zullen door onze gendarmes tot de orde worden geroepen. Geen ballen, geen vuurspelletjes, rustige Sint-Maartensstonden.

Halloween

Volgens de legende is de nacht van 31 oktober eigenlijk de nacht waarop de spoken, zombies en geesten het voor het zeggen hebben.  Wij vieren dan Halloween, hèt moment om eens lekker te griezelen. We verkleden ons in heksen, vampieren of spoken en proberen elkaar bang te maken.  Kinderen spelen het "trick or treat" spel en uiteindelijk is dit feest door de jaren heen gegroeid naar een groot en vooral gezellig familiegebeuren.

Overal zie je pompoenen ... maar waar komen die vandaan ? Oorspronkelijk gebruikte men in Ierland koolrapen om er griezelig uitziende lantaarns mee te maken, maar dat was een zware karwei. In Amerika waren er pompoenen in overvloed en die lieten zich een stuk gemakkelijker bewerken.

Het feest is bij ons nog niet zo heel lang bekend. Halloween is een Engels woord dat staat voor "de nacht vòòr Allerheiligen.